BUNT DWULATKA. JAK PORADZIĆ SOBIE Z DWULETNIM DZIECKIEM?

Bunt dwulatka – czy twoje dziecko właśnie je przechodzi? Zastanawiasz się, jak radzić sobie z dwulatkiem? Och … bycie rodzicami, bez wątpienia jest doświadczeniem, które nas zmieni. Taka karuzela, jesteś raz na górze, raz na dole. To najlepszy opis tego, co znaczy wychowywać małego człowieka.

Będą takie chwile, kiedy będziesz chciał mieć rakietę  i będziesz miał ochotę wysłać nią na księżyc własne dziecko. Jednak również będą takie chwile kiedy odsapniesz i poczujesz wielką ulgę i dumę z tego jak wychowałeś swoje dziecko.

Jeśli pomyślałeś, że twoje dziecko, gdy jest na etapie noworodka jest najbardziej pracochłonne … muszę ci powiedzieć prawdę. Gdy dzieci są noworodkami są dużo łatwiejsze „w obsłudze” niż później. Kiedy zaczynają chodzić, jest to kolejny maraton olimpijski, ponieważ chcą włożyć wszystko do buzi i musisz uważać. Jednak około drugiego roku życia dziecka

Bunt dwulatka. Jak poradzić sobie z dwuletnim dzieckiem?

Od pierwszego roku do drugiego roku życia dzieci często chorują … i to normalne, nie martw się. Na tym etapie rozwijają odporność.

A kiedy osiągną wiek 2 lat … przychodzi pierwszy etap buntu (nie jest to dokładnie  taki sam jak późniejszy okres dojrzewania). Postaram się ci powiedzieć, co możesz robić, a czego lepiej unikać żeby nie stracić cierpliwości.

Ponieważ z dwulatkiem trzeba być przede wszystkim, cierpliwym i staram się go zrozumieć. Nasze małe dziecko uczy się siebie, swoich emocji i radzenia sobie z nimi.

Bunt dwulatka. Dlaczego ten bunt ma w ogóle miejsce?

Wyobraź sobie, że twój 2-latek zaczyna rano krzyczeć: „Nie zrobię tego!”, „Nie chcę!” kiedy wlejesz mleko do płatków. Następnie, w innym momencie zdecydowanie odmawia odłożenia jakichkolwiek zabawek, które przyniosło. Zaczynasz mieć wrażenie, że twoje dziecko sprzeciwia się wszystkiemu.

bunt dwulatka
Bunt dwulatka. Twoje dziecko uczy się swoich emocji, pomóż mu w tym.

Później twój syn jest całkowicie wściekły, ponieważ bawi się ze swoimi przyjaciółmi, a ty przyszłaś go odebrać. Czy ten dzieciak próbuje doprowadzić cię do szału?

Prawda jest taka, że ​​radzenie sobie z trudnym dwulatkiem jest niezwykle skomplikowaną częścią rodzicielstwa. Nie bez powodu nazywają go „straszliwą dwójką”.

Kiedy twój syn krzyczy: „Nie!” lub uderza o ziemię, kopie i krzyczy, to wcale nie jest dla ciebie zabawne. Jednak jest normalną reakcją dla dziecka w tym wieku. A także dla nieco młodszych lub starszych dzieci.

Jak radzić sobie z 2-letnim dzieckiem?

Pomyśl o tym: Twoje dziecko jest pochłonięte zarówno ekscytacją i frustracją związaną z jego rozwijającą się autonomią. Uczy się świata i próbuje go poznawać, przesuwając granice. Chce poznać swój świat i przetestować to na ile może sobie pozwolić. W tym samym czasie stara się nauczyć kontrolować swoje działania, impulsy i uczucia.

Może jego młodszy brat zyskuje więcej uwagi niż on, a może nie lubi tego, kiedy karzesz mu zostawić wszystko na żądanie. Jego trudne zachowanie może nie zawsze być właściwe, ale należy się tego spodziewać w tym wieku.

Możesz skończyć z kilkoma siwymi włosami, kiedy to się skończy, ale przeżyjesz w dużej mierze nienaruszona. Próbuj zrozumieć, skąd pochodzą reakcje twojego dziecka i jak ostrożnie radzić sobie z jego burzowymi reakcjami. Bunt dwulatka w końcu przechodzi.

Co możesz zrobić gdy doświadczysz buntu dwulatka?

Bądź wyrozumiały

Kiedy twoje dziecko krzyczy i płacze, ponieważ nie chce opuścić podwórka, przytul go. Powiedz, że wiesz, jak trudno jest wrócić do domu, kiedy ma tyle radości z zabawy z innymi dziećmi.

Chodzi o to, aby pokazać mu, że zamiast być częścią problemu, jesteś po jego stronie. Wspierasz go ale nadal jesteś rodzicem, który decyduje.

Staraj się nie złościć, nawet jeśli czujesz się zawstydzony przed innymi rodzicami. Bądź uprzejmy, ale stanowczy, zmuszając go do odejścia, gdy nadejdzie czas.

Ustal ograniczenia

Małe dzieci potrzebują, a nawet chcą, limitów. Więc ustaw je i upewnij się, że twój 2-latek wie, jakie są. Bunt dwulatka jest trudnym okresem w każdym domu.

Wyjaśnij: „Nie uderzamy. Jeśli jesteś zły, użyj słów, aby powiedzieć Adamowi, że chcesz odzyskać zabawkę. lub „Pamiętaj, że zawsze musisz trzymać moją rękę na parkingu i gdy przechodzimy przez jezdnię”.

Jeśli twoje dziecko ma problemy z przestrzeganiem zasad (jak każdy 2-latek), pracuj razem z nim nad rozwiązaniami.

Na przykład, jeśli uderzysz swojego młodszego brata, ponieważ czujesz się wykluczony, pozwól mu pomóc ci. Może pomoże ci go nakarmić lub wykąpać, a następnie znajdź sposób, aby mógł spędzić z tobą swój wyjątkowy czas. Twoje dziecko może tęsknić za czasem gdy byliśmy tylko we dwoje.

Jeśli wstanie z łóżka bo boi się ciemności, umieść w jego pokoju lampkę nocną. Znajdź rozwiązania na jego obawy i problemy.

bunt dwulatka
Bunt dwulatka. Będziesz zmęczona i sfrustrowana, ale to wszystko minie.

Wzmocnij dobre zachowanie, a bunt dwulatka będzie łatwiejszy.

Zamiast zwracać uwagę na swoje dziecko tylko wtedy, gdy źle się zachowuje, pochwal je gdy zachowa się dobrze. Gdy zachowa się odpowiednio, zatrzymaj je i powiedz: „Dziękuję za zabawę z Jankiem, gdy zmieniam pieluchę. To bardzo przydatne!”

I choć twoim instynktem może być upomnienie dziecka, gdy jego zachowanie jest niedopuszczalne, wybieraj słowa ostrożnie. Tak aby było jasne, że potępiasz takie zachowania, a nie dziecko.

Wrzaski i zawstydzenie mogą wywołać jedynie więcej negatywnych reakcji. TWOJE dziecko może pójść za twoim przykładem i krzyczeć na ciebie. Możesz zobaczysz, że uczysz zachowania, które później będziesz musiała zmienić.

Najlepszym narzędziem dla rodziców jest nauczanie przez przykład. Mów spokojnie, wyraźnie i stanowczo, nie ze złością, winą ani groźbami.

Oczywiście, trudno to zrobić, gdy stracisz panowanie nad sobą lub nerwy są na wyczerpaniu. Jednak pamiętaj, że jest mało prawdopodobne, aby twoje dziecko zachowało się w sposób, którego nie możesz przejawiać.

Pamiętaj również, że dyscyplinowanie dziecka nie oznacza kontrolowania go. Zamiast tego naucz dziecko panowania nad sobą. Kara może sprawić, że będzie się zachowywało, ale tylko dlatego, że boi się tego nie robić. Sytuacja będzie się powtarzać, ponieważ dziecko nie rozumie sytuacji ani konsekwencji.

Korzystaj z chwili na odpoczynek i uspokojenie emocji.

W przypadku dzieci w tym wieku można skorzystać z przerwy na odpoczynek, jeśli nic więcej nie działa.

Wykorzystaj to raczej jako okazję do uspokojenia się i zachowania kontroli nad dzieckiem, a nie do ukarania go za brak kontroli emocjonalnej. Pamiętaj, że twoje dziecko jest jeszcze zbyt małe aby kontrolować swoje emocje.

Kiedy twoje dziecko jest gotowe eksplodować, ponieważ nie otrzymało tego co chce, odpoczynek może być najlepszym wyjściem. Czas oczekiwania może pomóc mu się uspokoić. Bunt dwulatka można rozładować chwilą spokoju.

Jeśli czujesz się zbyt poruszony, poświęć swój wolny czas, aby się uspokoić i uporządkować myśli. Będzie to nie tylko dobry przykład dla dziecka, ale możesz uzyskać bardzo potrzebny odpoczynek.

Kiedy oboje poczujecie się lepiej, czas porozmawiać o odpowiednim zachowaniu.

Zwiększ możliwości swojego 2-latka

bunt dwulatka
Bunt dwulatka. Twoje dziecko nie jest złe i nie robi ci na złość. Po prostu się uczy.

Zapewnienie dziecku możliwości podejmowania własnych decyzji pozwala mu przetestować część swojej nowej autonomii w kontrolowanym środowisku.

Na przykład zamiast wymagać od niego, aby założył spodnie pozwól mu je wybrać. Możesz również pozwolić mu wybrać jedną z dwóch prezentowanych przez siebie par. Zapytaj go, czy chce na kolację groszek lub zieloną fasolę.

Innym sposobem, aby pomóc córce poczuć większą kontrolę, jest powiedzenie jej, co może zrobić zamiast tego, czego nie może zrobić. Zamiast powiedzieć: „Nie! Nie rzucaj tą piłką po domu! Powiedz: „Wyjdźmy i rzuć piłkę razem w ogrodzie”.

Jeśli chce zjeść lody przed kolacją, powiedz mu, że może wybrać plasterek sera i banana.

Wybierz swoje bitwy, nie wygrasz każdej

Jeśli twoja 2-letnia córka chce nosić golf w paski z różowymi legginsami w kropki, kogo to obchodzi? Jeśli chce gofry na lunch, masło orzechowe i dżem na śniadanie, jaka szkoda? Od czasu do czasu niech wygra i dostanie to czego chce.

Czasami łatwiej jest spojrzeć w drugą stronę, na przykład chlapiąc się w błotnistej kałuży w drodze do domu lub wkładając lalkę pod łóżko zamiast kłaść je na właściwej półce.

Bunt dwulatka – Szanuj jego wiek

Staraj się unikać sytuacji, które z pewnością spowodują upadek 2-latka.

Po co ryzykować zabranie dziecka do eleganckiej restauracji, kiedy można urządzić piknik w parku? Jak realistyczne jest oczekiwanie, że dziecko zachowa się w sklepie odzieżowym spokojnie lub będzie cierpliwe podczas godzinnego spotkania?

Jeśli znajdziesz się w trudnej sytuacji, postaraj się uniknąć konfrontacji z dzieckiem. W tym wieku stały nadzór i przekierowanie emocji są najskuteczniejszymi narzędziami dla rodziców.

Delikatnie, ale stanowczo wyciągnij dziecko z tego, czego nie może zrobić, i daj mu nową czynność, którą może wykonać.

Wreszcie, szanuj wyjątkowy świat, w którym żyje 2-latek. Zwłaszcza sposób, w jaki postrzega czas (lub nie).

Zamiast czekać, aż wyskoczy z gry w pokoju dziecinnym i pobiegnie z tobą do domu, daj mu kilka minut i pomóż mu zmienić bieg. Użyj zwrotu „Ania, wyjeżdżamy za pięć minut, więc kończ już.”

Nie ma gwarancji, że twoje dziecko rozstanie się z zabawą bez narzekań. Ale dopóki będziesz cierpliwy i konsekwentny, twoje dziecko w końcu nauczy się, że wyzwanie nie jest sposobem na uzyskanie tego, czego chce.

Czy twoje dzieci przyprawiły cię o siwe włosy? Jakie było twoje doświadczenie w tym zakresie? Zostaw to w swoich komentarzach, a wszyscy razem nauczymy się o tym cudownym … i nieco chaotycznym etapie.

Bunt dwulatka. Jak poradzić sobie z dwuletnim dzieckiem. Moje wnioski.

Myślę, że najbezpieczniejszym stwierdzeniem, jakie mam jest to, że naprawdę uderzanie dzieci nie eliminuje niepożądanych zachowań, wręcz przeciwnie. Zastanów się, dlaczego fizycznie napadliśmy na kogoś, aby go uczyć? To szczerze nie ma najmniejszego sensu.

Robimy to, ponieważ tak nas nauczyli. Często nasi dziadkowie ale też rodzice nauczyli się tego od swoich rodziców, a oni również od swoich. Jednak jaki to ma sens?

Ale czy jest to poprawne pod względem nauczania? Tak naprawdę potrzeba czasu. Pamiętajmy, że kiedy byliśmy uczniami, mieliśmy lepsze wspomnienia i lepsze wyniki z nauczycielem, który był milszy, a nie niemiły.

Zmień więc swoje podejście i dowiedz się, że przemoc nie jest rozwiązaniem. Bunt dwulatka mija.

Latest Posts

JAK NAUCZYĆ DZIECKO ODPOWIEDZIALNOŚCI. OTO, JAK JA ZACZĘŁAM.

Jak nauczyć dziecko odpowiedzialności? Pewnego dnia byłam bardzo zajęta w domu, dzieci się bawiły same. Narobiły bałaganu, a ja stwierdziłam, że czas zacząć

Kuchenka gazowa czy indukcyjna. Która jest dla Ciebie najlepsza?

Zastanawiasz się jaką kuchenkę wybrać? Czy powinieneś wybrać kuchenkę gazową, czy indukcyjną? Przeczytaj moje porady na temat tego co jest lepsze.

1 sierpnia: Dzień Karmienia Piersią. Czy znasz te ciekawostki?

Karmienie piersią jest niesamowite pod wieloma względami. Mleko matki nazywane jest "płynnym złotem". 1 sierpnia obchodzimy dzień karmienia piersią.

Skoki rozwojowe u niemowląt w ciągu pierwszego roku

Jakie są skoki rozwojowe u niemowląt w pierwszym roku? Dla mnie była to nowość, której nie znałam wychowując swoje dzieci. Teraz wiem jakie to przydatne.

najnowsze

JAK NAUCZYĆ DZIECKO ODPOWIEDZIALNOŚCI. OTO, JAK JA ZACZĘŁAM.

Jak nauczyć dziecko odpowiedzialności? Pewnego dnia byłam bardzo zajęta w domu, dzieci się bawiły same. Narobiły bałaganu, a ja stwierdziłam, że czas zacząć